فوت خود را مىداند و اين به معناى اين است كه ( در موقع فوت ) خودكشى مىكند . پاسخ چيست ؟ ج : باسمه جلت اسمائه اشكالى ندارد كه معصوم عليهم السلام اقدام به كارى كند و علم داشته باشد كه همان كار سبب مرگ اوست . اين كار ، خودكشى به حساب نمىآيد ، زيرا وى اوامر الهى را انجام مىدهد ، به اعتبار اين كه شهادت او به مصلحت دين خواهد بود . بنابر اين اقدام به كارى مثل جهاد كه سبب مرگ او در آن نهفته است نه تنها حرام نيست بلكه واجب هم است و به هلاكت فكندن خود و خودكشى به حساب نمىآيد . اسباب متعدد علم امام عليه السلام س 44 : آيا معصوم عليه السلام مىتواند از راه گفت و شنود ( با فرشته‌اى كه از سوى خدا مأمور سخن گفتن با او شده باشد ) به علم غيب دست يابد و به عبارت ديگرمحدَّث ( مورد گفتگو ) باشد ؟ يا اينكه آنچه مىداند از تعاليم رسول خداست ؟ آيا اين با آيه‌اى كه علم غيب را به خدا محدود مىكند ، تناقض ندارد ؟ زيرا او تنها علم غيب را به هر پيامبرى كه بخواهد تعليم مىدهد و ديگران را از اين تعليم ، برخوردار نمىسازد . ج : باسمه جلت اسمائه از روايات زيادى كه به حد تواتر رسيده ، چنين برمىآيد كه امامان عليهم السلام از آنچه بوده و خواهد بود آگاه‌اند ، چيزى بر ايشان